Feeds:
เรื่อง
ความเห็น

การทำงาน หรือหางานในเกาหลีนั้น ไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ สำหรับคนไทย

งานส่วนใหญ่ที่คนทำงานก็จะเป็นงานโรงงาน ซึ่งที่สถานฑูตไทยเวลาไปที่นั้นก็จะเห็นคนไทยซึ่งส่วนใหญ่ก็คนทำงานในโรงงาน

เราได้รับทุนจากมหาลัยเกาหลีให้เข้าเรียนต่อปริญญาโททั้ง ๆ ที่เราไม่เข้าใจภาษาเกาหลีเลย

ซึ่งตอนสัมภาษณ์อาจารย์ท่านก็ถามว่า
อาจารย์: ถ้าได้รับคัดเลือกจะเรียนยังไงภาษาอะไร
เรา: ก็คงภาษาอังกฤษอย่างเดียว แล้วอาจารย์
อาจารย์: แล้วเคยอ่าน Textbook ไหม
เรา: ตอนที่เรียนที่ไทยก็เรียนเป็นภาษาไทย แต่อาจารย์ประจำวิชานั้น ๆ ก็จะแนะนำให้ไปอ่าน Textbook เพิ่มเติม (ซึ่งเราไม่เคยอ่าน)

…..

….

และแล้วเวลาก็ล่วงเลยไป

และแล้วก็ได้รับการตอบร้บ

อัลฮัมดุลิลลาฮฺ ซูโกร อัลลอฮฺ

ได้มีโอกาสมาอาศัยอยู่ในเกาหลีใต้ทั้งที ได้พบเจอะเจอประสบการณ์ดี ๆ มากมาย อยากบันทึกไว้เป็นความทรงจำดี ๆ

เริ่มบันทึกเรื่องราวดี ๆ เลยดีกว่า ไม่อยากรอช้า

เรื่องราวดี ๆ ที่ได้ไปพบเจอก็คือ

เมื่อวานเราได้มีโอกาสไปยังสถานที่แห่งหนึ่งพร้อมแผนที่ในมือ ซึ่งเสียเวลากับการเดินหาตามแผนที่ที่พนักงานเขาส่งมาทางอีเมล์ให้เรา เดินจาก subway จนไปถึงอีกสถานีหนึ่ง ก็คิดว่า ไม่ใช่แล้ว ฉันหลงแน่แล้ว จึงตัดสินใจเดินย้อนไปยังจุดเริ่มต้นเพื่อเริ่มต้นใหม่ แล้วก็เดินหาเรื่อย ๆ ปรากฎว่า

อยู่ดี ๆ ก็มีชายอายุมากคนหนึ่งขับรถมอเตอร์มาจอดข้าง ๆ พร้อมรอยยิ้มแล้วก็พูดแนะนำตัวเองเป็นภาษาเกาหลี เราก็บอกว่า เราไม่เข้าใจภาษาเกาหลี (Sorry, I don’t understand Korean) ซึ่งเขาก็ฟังเราไม่รู้เรื่อง เขาไม่หมดความตั้งใจพยายามแนะนำตัวเองต่อไปทั้งภาษาเกาหลีและภาษามือ ทำท่าทำทางให้เราเข้าใจ ว่าเขาเป็นคนส่งของอยู่แถวนี้รู้จักแถวนี้ดี อะไรประมาณนั้น เพราะทั้งจากภายนอกและท่าทางเข้าใจได้อย่างนั้น แล้วเขาก็หยิบกระดาษแผนที่ของเราไป ซึ่งแผนที่ดูยากมากเขาก็เลยชี้ไปที่เบอร์โทรศัพท์ เราก็เข้าใจว่าเขาให้เราโทรไปถามเอง เราก็เลยหยิบมือถือออกมาจะกดเบอร์โทรไปถาม (ซึ่งเราก็รู้ว่าคนที่รับเขาพูดอังกฤษไม่ได้เรื่องเลยเพราะเคยโทรไปแล้ว)

แต่… แกบอกว่าไม่ต้อง แกหยิบมือถือของแกออกมาแล้วก็โทรถามให้เรา แล้วยังจดโน้ต เสร็จแล้วก็พยายามบอกให้เราเข้าใจว่าให้รออยู่เฉย ๆ เขาจะไปหามาให้เรา แล้วแก่ก็สตาร์ทรถคู่ใจ ขับได้แป็บหนึ่งก็มีคนเดินมาพอดี แกเลยถามแล้วก็เห็นชี้ ๆ ทางให้ แล้วหันมาเราชี้ทางไปให้เรา เราก็นึกว่าจบแล้ว ที่ไหนได้แก่ขับรถต่อไปหาให้เราจนเจอเราเองก็เดินตามแกไปเรื่อย ๆ พอเจอเสร็จยังไม่พอ ยังรอให้เราเดินมาถึงที่หมาย…

ซึ้งในน้ำใจมาก ๆ มารยาทและน้ำใจของชายชราผู้นี้ดีงามมาก ๆ เขาทั้งยิ้มและมีไมตรีจิตตั้งแต่แนะนำตัวจนถึงเสร็จภาระจิตที่ตั้งใจจะช่วยเหลือ แล้วก็ลาจากไปด้วยรอยยิ้มเป็นมิตร เราก็เลยขอบคุณเป็นการใหญ่ กล่าวเป็นภาษาเกาหลีว่า คัม ซัม มี ดา Thank you very much

ไม่คิด ไม่เคยเห็น คนที่มีน้ำใจดีงามแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิต เขาช่วยด้วยความบริสุทธิ์ใจและจริงใจที่สุด เราอาจจะเขียนเรื่องราวไม่เก่ง แต่มันเป็นภาพที่เราไม่อาจลืมเลือนไปเลยทีเดียว เรานั้นทั้งอึ้งและก็ทึ่งไปเลย

เหตุการณ์เป็นสิ่งเตือนสติตัวเองในด้าน การทำความดี ซึ่งสามารถทำได้ทุกที่ทุกเวลา และทุกฐานะไม่ว่ายากดีมีจน การทำความดีที่ดีจริง ๆ นั้น คือทำด้วยความบริสุทธิ์และจริงใจ จะมีความสุขทั้งต่อผู้ให้และผู้รับ สิ่งที่หายไปจากสังคมเราทุกวันนี้ก็คือน้ำใจและความจริงใจ ซึ่งเราควรนำมันกลับคืนมาด้วยตัวของเราเอง